Көзімді ашсам, елсіз арал ма?

Көзімді ашсам, елсіз арал ма? - орнатусыз және қосымша төлемсіз бірден ойнайтын, елсіз аралда тіршілік құрып, үй салатын жайлы ойын. Бұл аралда қалып қойғаннан кейін үрей мен қуғынға құрылған тіршілік ойыны емес; бәрі бір кокостан басталып, ақырында өз үйіңізге дейін жететін жылы да тыныш қоныстану хикаясы.

Күні бойы біреудің кестесіне еріп жүрсеңіз, өз көңіліңізге орын табылмай қалатын кез болады. Сондай сәтте бұл арал сізді үнсіз күтіп тұрады. Толқын дауысы естілген жағалауда көз ашқанда, ойға бірден: "Мұнда байланыс ұстай ма өзі?" деген сұрақ келеді.

Өкінішке қарай, қашуды келесі өмірге қалдырайық. Есесіне бүгін осы аралды өз аралыңызға біртіндеп айналдырсаңыз жеткілікті. Жалаң қолмен кокос тересіз, кішкентай бақшаға дән себесіз, жаңа жиналған өнімнен ыстық ас әзірлейсіз, кірпішті бір-бірлеп қалап, ақыры өз үйіңізді бітіресіз.

Арасында жеңіл тапсырмалар мен күтпеген викториналар байқатпай қосылып, іш пыстыруға мұрша бермейді. Қиын емес. Қолыңыз қалағандай, көңіліңізге жайлы қарқынмен біртіндеп өсіре берсеңіз, бір кезде құлазыған құмды арал жылуы мол өз аралыңызға айналып шыға келеді.

Демалғысы келіп, бірақ көңіл қояр жер таппай жүрген сізге біртіндеп өсірудің тыныш мақтанышын сыйлаймыз.

Үлкен жол көбіне кішкентай қадамнан басталады. Бір кокостан бастап бір үйді аяқтағанша, сізді соңына дейін алға жетелеген алғашқы қадам қандай болды?

Ешкім айтпаса да бақша егіп, үй тұрғызған сол ниетіңіз бар. Біреудің қол шапалағын күтпей-ақ өзіңізді өзіңіз өсіргендегі мақтаныш сіз үшін нені білдіреді?